Chernóbil eta ni
Harrera-lehengusin bezala hurbildu nintzen ni elkartera, aspaldi. Pixkanaka, boluntario eta, nire familia propioa izaterakoan, harrera-familia izaten bukatu genuen era naturalean. Azken bost urtetan Katyak izan duen hobekuntzaz hitz egitea erraza da, begi-bistakoa baita. Jada ez da lehenengo aldiz etorri zen neskatila ahul eta hauskorra. Baina, horretaz gain, elkarteak nigan eta nire familiarengan izan duen eraginean […]